Mijn papsie werkte als Politiek Commentator bij De Volkskrant. Hij deed dat vol passie. Ik heb er veel van meegekregen. Vaardigheden, kwaliteiten maar ook zorgen en angsten. Mijn vader is nu ziek en zal helaas niet meer schrijven. Ook geen gedichten meer die hij vroeger nog wel eens schreef.
Ik heb nog steeds een snel, uitgesproken oordeel over rapportages, achtergrondartikelen, commentaren, etc. Dit baseer ik niet op een expliciet bewust kader; ik weet ook niet of ik bekwaam ben als beoordelaar. Ik heb ooit doorgeleerd als antropoloog en ik was erg geboeid door wetenschapsfilosofie en de methodologie van sociaal wetenschappelijk onderzoek. Bij het vak visuele antropologie vond ik de vraag hoe je het gebruik van beeld kan inzetten om resultaten meer geldig en betrouwbaar te maken bijzonder relevant. Mijn docent van dit vak, Dr. Nijland was er op aan het promoveren en was in staat om me goed mee te nemen in zijn denkproces in deze.
Ik kan genieten van de stemmen van goede radiojournalisten en heldere standpunten met betrekking tot complexe issues (Sheila Sitalsing!) Het gaat me vaak om een onafhankelijk standpunt gekoppeld aan een enigszins warme betrokkenheid. Verder hou ik van vernieuwing van zowel vorm (kwaliteit van het communiceren als journalist richting publiek) en inhoud, waar nieuwsredacties natuurlijk grotendeels verantwoordelijk voor zijn.
Ik noem even wat voorbeelden: Ik vind deze combinatie van kwaliteiten bij de journalisten Bram Vermeulen (Frontlinie, Bureau Buitenland) en bij Pieter van de Wielen en Mieke van der Weij (Max Nieuwsshow). Bij hun vind ik ook de dynamiek in de communicatie erg grappig. Sita Seetalsing van de VK is mijn heldin! Kees Boman vind ik praten als een geruststellende oudere kenner, een beetje als Presidentsn Roosevelts radiopraatjes. Ik vind het zo essentieel voor het functioneren van politiek en dus maatschappij. Mijn blik als visueel antropoloog is hierbij ook van belang.
Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, denk ik de laatste tijd. Vroeger was ik op de plekken waar ik werkte ‘de schrijver.’ Ik kan geniet van mooie taal en mooie taal maken. Met humor, cynisch, misschien als een cabaretière. Of in een klein kollumpie met een tekening er bij.
Wordt vervolgd!
Grtz, LL



