Affectiviteit

ENGelen eng?

‘Alle Engelen zijn Angstaanjagend’ schrijft Rainer Maria Rilke in zijn Duendo of Duindo nr. 2.  Ik herken me wel een beetje in die uitspraak en misschien is die herkenning groter dan mij.

Met Biodanza stimuleer je 5 lijnen, kwaliteiten die je levensvreugde verhogen. Het gaat om affectiviteit, creativiteit, transcendentie (het vermogen om je over te geven), vitaliteit en seksualiteit. Ze zijn allemaal belangrijk en werden en worden allemaal onderdrukt. Op verschillende manieren en in verschillende contexten. Door anderen en door je zelf.

Rolando Toro schrijft hierover – en dit is een aantal keer vertaald – dat weinig denkers in staat zijn ‘het avontuur van het onthullen van onweerstaanbare schoonheid van de mens aan te gaan.’ Ik citeer verder: ‘Sommige poëten hebben hebben een glimp opgevangen van de verborgen pracht in mensen. Maar hoe dichterbij ze komen. des te ongelijkmatiger hun gevoeligheid wordt en des te meer ze proberen dit visioen te vermijden.’ Sublieme schoonheid produceert angst.

Rolando zijn bundel gaat over de onderdrukking van affectiviteit, zowel voor jezelf als voor anderen. Hij beschouwt dit gegeven vanuit culturele, politieke, persoonlijke en fysiologische hoek.

Door te dansen krijg je hier zicht op en veranderen er dingen vanzelf. Momenteel ben ik bezig met een extra studie naar de lijn van affectiviteit. Ik kijk wat Opa Tor er over schrijft en wat er na zijn tijd als dichter, leraar en onderzoeker nog aan wetenswaardigheid bij is gekomen. Ik heb er ook zelf over geschreven in mijn monografie over biodanza en partnerschap.[

(link naar engelig muziekje]

BarthMinderScherp

Rolando Toro Arena als criticus or Why I Love Opa Tor:

 

OpaTor

Onderstaande tekst is erg herkenbaar/This text feels very very right and important to me:

‘Psychology in the twentieth century has carried out it researches around the concept of the ‘ I ‘ and the study of the personality, within an individualist perspective. Most recent developments have instead lead to a vision of the identity of an individual as an essential part of the identity of the others with whom he coexists; in this perspective, the preceding concepts of the ‘ I ‘ and of ‘personality’ seem to be almost without meaning. Still, for many scholars the concept of ‘We’ is inconceivable as a psychological category. The access to ‘We’ requires a systematic and holistic perception, referring, that is to say, to the reciprocal relations between the parts and the whole, and between the whole and the parts of a living system. For example, the ‘ I ‘ is present in the ‘ You ‘ and vice versa: it is not about establishing communication with the other, but about the real fact that the one forms a part of the other. Therefore what happens to the others happens to myself within a universe of essential participation. In my opinion, the notion of  ‘ I ‘ referring to the individualistic concept of man constitutes a fundamental dissociation that denies the ‘ We ‘ of Martin Buber. I reckon that the psychology of the future will work, rather than with the concept of  ‘ I ‘, with that of ‘identity’, that today is so complex, mysterious and unknown as was that of the atom in 1925. R.T. Araneda’ 

 

 

 

Zo. Dit ben ik.

Biodanza Lucia Lindner Politeke Antropologie Diversiteits

Achter mijn nomadische MacBookAir. Schrijvend. Aan jou, voor jou. Soms krijg ik een enorme schrijfwave. Vaak naar aanleiding van een de actualiteit, soms is het een inzicht, soms een uiting van cynisme. Soms deel ik het product van die wave hier. Soms elders…..